شهر قرآنی
تدبر در قرآن
ذكر امروز
همراه با كلام وحی

خواندن قرآن داراى احكام و آداب فراوان است كه اكنون به برخى از آن ها اشاره مى كنیم:

1. احترام گذاشتن به قرآن و برگه هاى آن لازم و واجب است.

2. بدون وضو یا طهارت نباید دست یا عضوى دیگر از بدن خود را به نوشته هاى قرآن برسانیم.

3. اگر قرآن به زبان فارسى یا زبانى دیگر ترجمه شده باشد، تماس دست یا عضوى دیگر از بدن با آن ـ بدون وضو یا طهارت ـ اشكال ندارد وجایز است. البتّه اگر در ترجمه قرآن نام خدا یا پیغمبران یا امامان یا حضرت فاطمه زهرا(علیهم السلام) وجود داشته باشد، نیز نباید دست یا عضوى دیگر از بدن را ـ بدون وضو یا طهارت ـ به آن نام ها برسانیم.
 

4. در هر یك از چهار سوره سَجده (آیه 15) و سوره فُصِّلَت (آیه 37) و سوره نَجم (آیه 62) و سوره عَلَق (آیه 19) یك آیه سجده وجود دارد. در قرآن، كنار این آیه ها عبارت «سجده واجبه» نوشته شده است. هر گاه انسان این آیه ها را بخواند یا به آن ها گوش دهد، باید فوراً سجده كند. اگر كسى این كار را فراموش كند، باید هر لحظه كه آن را به یاد بیاورد، سجده كند.

5. براى خواندن قرآن، لباس پاكیزه بپوشیم; وضو بگیریم; مسواك بزنیم; عطر بمالیم; و رو به قبله بنشینیم.

6. هنگام خواندن قرآن، پاهاى خود را دراز نكنیم و پشتمان را به جایى تكیه ندهیم.

7. در حال خواندن قرآن، تنها به قرآن و معانى آن توجّه كنیم و «حضور قلب» داشته باشیم، یعنى یاد خدا و عظمت و بزرگى او را در ذهن خود تقویت كنیم.

8. در آیات قرآن تفكّر و تدبّر كنیم و به گونه اى قرآن بخوانیم كه گویى با خدا سخن مى گوییم و خدا نیز با ما سخن مى گوید.

9. پیش از خواندن قرآن صَلَوات بفرستیم و دعا بخوانیم، به ویژه دعاهایى كه پیشوایان معصوم(علیهم السلام) به ما آموخته اند.

10. پیش از خواندن سوره هاى آخر این كتاب ـ بجز سوره حمد ـ أَللّهُ أَكْبَرُ بگوییم.

11. پیش از خواندن قرآن، اوّل بگوییم: «أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ» ]= از شیطان رانده شده به خدا پناه مى برم.[ سپس بگوییم: «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ».

12. هنگام خواندن قرآن، به كلمات و آیات آن نگاه كنیم، حتّى اگر آن ها را حفظ كرده باشیم.

13. كلمات قرآن را نه به تندى و نه با فاصله زیاد بخوانیم، بلكه آن ها را شمرده شمرده قراءت كنیم.

14. بكوشیم تا قرآن را درست یاد بگیریم و درست بخوانیم.

15. اگر مى توانیم، قرآن را با صداى زیبا و نیكو بخوانیم.

16. بكوشیم تا گذشته از خواندنِ قرآن، معانى آیات را نیز فرا گیریم.

17. هر مقدار كه مى توانیم، آیات و سوره هاى قرآن را به صورت صحیح حفظ كنیم.

18. بسیار قرآن بخوانیم و به دستورهاى آن عمل كنیم. مخصوصاً باید بكوشیم كه در هر روز چند آیه از قرآن را بخوانیم.

19. هنگامى كه صداى قرآن به گوشمان مى رسد، ساكت باشیم و به آن گوش فرا دهیم و چیزى نخوریم و ننوشیم.

20. در خانه یك قرآن داشته باشیم و همیشه همان را بخوانیم.

21. هنگام خواندن قرآن، آن را در جایى بلندتر از زمین ـ مانند رَحل ـ بگذاریم یا با دستهامان آن را بگیریم.

22. قرآن را با كمال ادب وتواضع بخوانیم. از آغاز تا پایان قراءت، نخندیم و با كسى حرف نزنیم.

23. قرآن را در جاهاى مناسب ـ مانند خانه، مسجد و حَرَم ـ بخوانیم، نه در جاهاى نامناسب ـ مانند محلّ رفت و آمد مردم ـ .

24. هنگام خواندن قرآن، اگر به نام مبارك پیامبر عزیز خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) رسیدیم، صلوات بفرستیم.

25. قرآن را با صداى رسا بخوانیم، البتّه به طورى كه دیگران آزرده نشوند.

26. اگر مى توانیم، قرآن را با لحن و لهجه عربى بخوانیم.

27. قرآن را پاكیزه و تمیز نگاه داریم و آن را در جلد و جاى مناسب قرار دهیم.

28. هر گاه به آیات مربوط به بهشت رسیدیم، خوشحال شویم و رفتن به بهشت را از خدا بخواهیم. و هر گاه به آیات جهنّم رسیدیم، ناراحت شویم و به خدا پناه ببریم.

29. در پایان قراءت قرآن، بگوییم: «صَدَقَ اللّهُ الْعَلِىُّ الْعَظیمُ» (خداى بلندپایه بزرگ راست گفته است.)

30. پس از قرات قرآن دعا بخوانیم، به ویژه دعاهایى كه پیشوایان معصوم(علیهم السلام)به ما آموخته اند.

منبع: کتاب آموزش قرآن




طبقه بندی: آموزش كلام وحی،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 01:36 ب.ظ ]
دانشنامه قرآنی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
بازدید این ماه : نفر
حمایت می كنیم