تبلیغات
شهر قرآنی

شهر قرآنی
تدبر در قرآن
ذكر امروز
همراه با كلام وحی

این موضوع قابل توجه است كه تمام سوره هاى قرآن با بسم الله شروع مى شود (بجز سوره برائت آن هم به دلیلى كه سابقا گفتیم ) و در بسم الله پس از نام ویژه الله تنها روى صفت رحمانیت و رحیمیت او تكیه مى شود، و این سؤ ال انگیز است كه چرا سخنى از بقیه صفات در این موضع حساس به میان نیامده ؟
اما با توجه به یك نكته ، پاسخ این سؤ ال روشن مى شود و آن اینكه در آغاز هر كار لازم است از صفتى استمداد كنیم كه آثارش بر سراسر جهان پرتوافكن است ، همه موجودات را فرا گرفته و گرفتاران را در لحظات بحرانى نجات بخشیده است .
بهتر است این حقیقت را از زبان قرآن بشنوید آنجا كه مى گوید: و رحمتى وسعت كل شیى رحمت من همه چیز را فرا گرفته است) اعراف( 156
و در جاى دیگر از زبان حاملان عرش خدا مى خوانیم ربنا وسعت كل شیى رحمة : خدایا رحمت خود را بر همه چیز گسترده اى (مؤ من 7 )
از سوى دیگر مى بینیم پیامبران براى نجات خود از چنگال حوادث سخت
 

و طاقت فرسا و دشمنان خطرناك ، دست به دامن رحمت خدا مى زدند قوم موسى براى نجات از چنگال فرعونیان مى گویند و نجنا برحمتك : خدایا ما را به رحمت خود رهائى بخش)یونس 86 )
در مورد هود و پیروانش چنین مى خوانم : فانجیناه و الذین معه برحمة منا: هود و پیروانش را به وسیله رحمت خویش (از چنگال دشمنان ) رهائى بخشیدیم (اعراف( 72
اصولا هنگامى كه حاجتى از خدا مى طلبیم مناسب است او را با صفاتى كه پیوند با آن حاجت دارد توصیف كنیم مثلا عیسى مسیح (علیه السلام ) به هنگام درخواست مائده آسمانى (غذاى مخصوص ) چنین مى گوید: اللهم ربنا انزل علینا مائدة من السماء ... و ارزقنا و انت خیرالرازقین : بار الها مائدهاى از آسمان بر ما نازل گردان ... و ما را روزى ده و تو بهترین روزى دهندگانى )مائده 114 )


نوح پیامبر بزرگ خدا نیز این درس را به ما مى آموزد، آنجا كه براى پیاده شدن از كشتى در یك جایگاه مناسب ، چنین دعا كند رب انزلنى منزلامباركا و انت خیر المنزلین : پروردگارا! مرا به طرز مباركى فرود آر كه تو بهترین فرود آورندگانى) مؤ منون 29 )
و نیز زكریا به هنگام درخواست فرزندى از خدا كه جانشین و وارث او باشد خدا را با صفت خیر الوارثین توصیف مى كند و مى گوید رب لاتذرنى فردا و انت خیر الوارثین : خداوندا! مرا تنها مگذار كه تو بهترین وارثانى )انبیاء89  )بنابراین در مورد آغاز كارها به هنگامى كه مى خواهیم با نام خداوند شروع كنیم باید دست به دامن رحمت واسعه او بزنیم ، هم رحمت عام و هم رحمت خاصش آیا براى پیشرفت در كارها و پیروزى بر مشكلات صفتى مناسبتر از این صفات مى باشد؟!

جالب اینكه نیروئى كه همچون نیروى جاذبه ، جنبه عمومى دارد و دلها را به هم پیوند مى دهد همین صفت رحمت است ، براى پیوند خلق با خالق نیز از این صفت رحمت باید استفاده كرد.
مؤ منان راستین با گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در آغاز كارها دل از همه جا بر مى كنند و تنها به خدا دل مى بندند، و از او استمداد و یارى مى طلبند، خداوندى كه رحمتش فراگیر است ، و هیچ موجودى از آن ، بى نصیب نیست .
این درس را نیز از بسم الله به خوبى مى توان آموخت كه اساس كار خداوند بر رحمت است و مجازات جنبه استثنائى دارد كه تا عوامل قاطعى براى آن پیدا نشود تحقق نخواهد یافت ، چنانكه در دعا مى خوانیم یا من سبقت رحمته غضبه : اى خدائى كه رحمتت بر غضبت پیشى گرفته است انسانها نیز باید در برنامه زندگى چنین باشند، اساس و پایه كار را بر رحمت و محبت قرار دهند و توسل به خشونت را براى مواقع ضرورت بگذارند، قرآن 114 سوره دارد، 113 سوره با رحمت آغاز مى شود، تنها سوره توبه كه با اعلان جنگ و خشونت آغاز مى شود و بدون بسم الله است !

منبع: تفسیر نمونه




طبقه بندی: تفسیر وحی،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 03:24 ب.ظ ]

همسر لوط نیز مانند همسر نوح از زنان بدكردارى بود كه خدا در قرآن مجید از وى به سختى نكوهش كرده است . لوط پیغمبر برادرزاده حضرت ابراهیم خلیل بود. در اُور كلدانیان از سرزمین بابل واقع در بین النهرین متولد شد و همراه عمویش ابراهیم به فلسطین آمد و مدتى بعد هم به اتفاق وى راهى مصر شد و از آن پس با هم به فلسطین باز گشتند. چون مردم شهرهاى سُدُوم واقع در اراضى مقدسه یا اردن گرفتار عادات ناپسند شده بودند و نیاز به راهنما و تبلیغ داشتند، حضرت ابراهیم ، لوط را براى راهنمایى و هدایت مردم سدوم به آن دیار اعزام نمود .
لوط در سدوم دست به اقدامات جدى زد و از هر راهى كه امكان داشت مردم را به راه بیاورد، خوددارى نكرد .
مردم بى بندو بار سدوم چنان در فساد فرو رفته بودند كه دست به هر كارى مى زدند و از هیچ عمل زشتى روى گردان نبودند. مردمى بى ایمان ، خدانشناس ، ستمگر، جسور و فرومایه بودند. آنان علاوه به مرور ایام كه در انواع گناهان و معاصى و سنگدلى و شرارت وظلم و فساد فرو رفتند، بى شرمى و رسوایى را به جایى رساندند كه پسران را به جاى زنان مورد عمل نامشروع قرار مى دادند و از زنان فاصله گرفته آنان را به حال خود رها كرده بودند و از ازدواج با آنان خوددارى مى كردند .
زنان هم كه این وضع را دیدند به عنوان اعتراض به كار مردانشان و براى انتقام گرفتن از آنان به یكدیگر پرداختند و بدینگونه ننگین ترین عمل شیطانى یعنى همجنس بازى در میانشان شیوع یافت .
كار رسوائى قوم لوط به جایى رسید كه اگر پسرى از قلمرو آنان مى گذشت ،سخت درمعرض خطرقرارمى گرفت وآبرویش راازدست مى داد !
لوط پیغمبر سالها در میان قوم ماند و آنان را دعوت به پاكى و دورى از گناه و ایمان به خدا و روز جزا نمود. لوط، قوم را از كیفر الهى بیم داد و یادآور شد كه چگونه اقوام پیشین بر اثر نافرمانى خداوند و كجرویها مورد قهر الهى قرار گرفتند و به سرنوشت دردناكى مبتلا گشتند ولى قوم چنان در فساد و خوشى و لذت كاذب و لجام گسیختگى فرو رفته بودند كه گوش شنوایى براى شنیدن نصایح مشفقانه حضرت لوط نداشتند .
هر چه قوم لوط بیشتر به عمل ناپسند و بسیار زشت خود ادامه مى دادند، تبلیغات و پایمردى لوط هم استوارتر و پیگیرتر مى شد. قوم كه وجود لوط را مخل آسایش و آزادى كار خویش مى دانستند، او و پیروانش را تهدید به تبعید كردند .
لوط به قوم اعلام خطر نمود كه اگر از این هم بیشتر در فسق و فجور و فساد اخلاق پیش روند و دست از اعمال ناروا و ننگین خود برندارند، عذابى دردناك خواهند دید ولى قوم آن را با خیره سرى و جسارت برگزار كردند و از روى استهزا به لوط گفتند : پس عذاب خدایت كى خواهد آمد
آنچه بیشتر حضرت لوط را مى آزرد، انحراف فكرى و گمراهى همسرش بود. زن لوط هم تحت تاءثیر بى دینى مردم محیط، كافر و خدانشناس بود . دامنش ‍ پاك بود، ولى میانه اى با شوى خود پیغمبر خدا نداشت . زنى نا نجیب و فرومایه و بدكردار بود .
لوط كه از اصلاح قوم و بهبود وضع آنان ماءیوس شده بود، دست به نفرین برداشت و از خدا خواست كه آن مردم گمراه و فاسد را به كیفر اعمالشان برساند .
خداوند نفرین لوط را درباره قوم پذیرفت و فرشتگان را براى تنبیه قوم نافرمان ، ماءمور ساخت . فرشتگان الهى شب هنگام (در فلسطین ) به خانه ابراهیم در آمدند و به وى سلام كردند و گفتند: ما سر راه خود براى نابودى قوم لوط آمده ایم به تو مژده دهیم كه خدا پسرى به تو و همسرت ساره به نام اسحاق مى دهد و پس از وى یعقوب پسر او را به تو موهبت مى فرماید .
وقتى ابراهیم متوجه شد كه مهمانان ، فرشتگان الهى هستند از آنان خواست كه در عذاب قوم لوط شتاب نكنند تا شاید به راه آیند ولى خداوند وحى فرستاد كه اى ابراهیم ! از این خواهش در گذر كه فرمان خدایت براى نابودى قوم لوط فرا رسیده و عذابى به آنان مى رسد كه بازگشت ندارد .
فرشتگان از آنجا (در صورت جوانان زیبا) به خانه لوط در آمدند. لوط از دیدن آنان با آن شكل و صورت ، ناراحت ، دلتنگ و پریشان شد و گفت : امروز، روز دردناكى خواهد بود. وقتى همسر لوط جوانانى با آن قیافه خوش ‍ تركیب و شكل زیبا دید كه در خانه آنان پناه گرفته اند، پشت بام خانه رفت و دستها را به هم زد و علامت داد تا قوم را با خبر كند ولى چون كسى متوجه نشد آتش افروخت تا بدین وسیله قوم بدانند جوانانى به خانه لوط آمداند! این عادت ناپسند همسر لوط بود كه هر وقت جوانانى وارد شهر مى شدند و از بیم آبروى خود پناه به خانه لوط مى بردند، او بدانگونه كه اشاره نمودیم قوم را آگاه مى ساخت . به دنبال آن مردم بى بندو بار و فاسد، به طرف خانه لوط سرازیر مى شدند و چه وضع ناگوارى كه پیش نمى آمد؟
در این موقع نیز زن لوط با افروختن آتش ، قوم را مطلع ساخت ، مردم تبهكار و بى آبرو از هر سو روى به خانه لوط نهادند .
لوط به هراس افتاد و از خانه در آمد و راه را بر آنان گرفت و گفت : اى مردم ! از خدا بترسید و شرم كنید و مرا نزد مهمانانم شرمنده منمایید. بیایید با دخترانم ازدواج كنید كه آنان براى تاءمین منظور شما پاكترند، آیا یك مرد رشید در میان شما نیست كه پندتان دهد و از خدا بترسد؟ (1)
قوم گفتند: اى لوط! تو آگاهى كه ما میلى به دخترانت نداریم و مى دانى كه ما چه مى خواهیم !
لوط كه خود را در میان آن جمع فاسد، تنها دید و از هر جهت بى پناه مانده بود گفت : اى كاش ! من قدرتى مى داشتم كه شما را عقب بزنم و یا خود و مهمانانم به پناهگاه محكمى روى مى آوردم ولى قوم چنان در فساد فرو رفته بودند كه كوچكترین ترتیب اثرى به ناله و اندوه لوط نمى دادند. تمایلات نفسانى همچون پرده اى ضخیم جلو گوشها و دیدگان آنان را گرفته ، همه را كر و كوركرده بود و در حالى كه همچون دیوانگان عربده مى كشیدند و سخنان زشت بر زبان مى راندند،مانند سیل به طرف خانه لوط هجوم بردند .
لوط به سرعت به خانه برگشت و در را محكم بست . مردم سفله و نادان به دنبال لوط به در خانه وى رسیدند و هجوم آوردند كه در را بشكنند و به خانه در آیند .
لوط در خانه از یك طرف به فكر جوانان زیبا بود كه آنان را كجا ببرد و چگونه از دستبرد مردم بى شرم و فاسق نجات دهد و از طرفى در پشت در مردم را پى در پى نصیحت مى كرد، باشد كه براى آخرین بار دست از هجوم بردارند و او را بیش از آن نیازارند .
لوط در میان آن شهر و میان قوم ، غریب و بى كس بود، از بى كسى خود ناله مى كرد و آرزو مى نمود اى كاش نزد عمویش ابراهیم مى بود تا با كمك او این مردم هوا پرست آلوده را به سختى تنبیه مى كرد .
درست در همین هنگام آن دو جوان ، خود را معرفى كردند و به لوط گفتند: اى لوط! ما بشر نیستیم بلكه فرشته و فرستادگان خداى توییم آنان هرگز به تو و ما دست نخواهند یافت . سپس فرشتگان اشاره اى كردند و به دنبال آن بیم و هراس بر قوم مستولى شد كه گویى همگى نابینا شدند لذا به عقب برگشتند و در حالى كه در هم ریخته بودند و به طور نامنظم مى گریختند،لوط را تهدید مى كردند كه سرانجام به حساب او خواهندرسید !
پس از آن فرشتگان به لوط گفتند: اى لوط! چون پاسى از شب بگذرد، خود و كسانت از این قلمرو آلوده به گناه خارج شوید و مواظب باشید كسى شما را نبیند، ولى همسرت را با خود مبر، كه پس از بیرون رفتن تو، عذاب الهى نازل مى شود و همسرت و سایر بدكاران به كیفر اعمال خود خواهند رسید، این را بدان همینكه صبح شد همگى به هلاكت مى رسند (2)
صبح هنگام ، لوط و كسانش غیر از زن كافرش از مرز شهر سدوم خارج شده بودند. در آن وقت به امر خداوند و اشاره فرشتگان زلزله اى آمد و تمام قلمرو تبهكاران را زیر و رو كرد. سپس بارانى از سنگریزه بر آنجا بارید و اندكى بعد شهر سدوم به صورت ویرانه اى در آمد. تمام قوم و كلیه خانه و زندگى آنان چنان نابود شد كه گویى نه در آنجا شهرى بوده و نه مردمى در آن سكونت داشته اند .
لوط و كسان و پیروانش به سلامت از آن منطقه آلوده به گناه گذشتند و از عذاب نجات یافتند. از جمله كسانى كه در این هلاكت و نابودى سهیم بود همسر لوط بود . خداوند از این زن بدكار كه پاس احترام شوهر محترم خود را نگاه نداشت در 8 آیه قرآن یاد كرده است . از جمله در سوره اعراف ، آیه 83 مى فرماید : ما لوط و همه كسان و پیروانش را نجات دادیم مگر زنش را كه از هلاك شدگان بود (3)
و نیز در آیه 135 سوره صافات مى فرماید : لوط و همه كسانش را نجات دادیم جز پیرزنى كه در میان كافران هلاك شده بود. و تقریبا به همین الفاظ در بقیه سوره ها (4)
این بود سرگذشت همسر نوح و همسر لوط كه با شوهران بزرگوار خود رفتار درستى نداشتند و برضد شوهران خود قیام كردند. خداوند نه تنها در آیات گذشته از آن دو هر كدام به تنهایى نام برده و مورد نكوهش قرار داده و از هلاكت و نابودى آنان خبر مى دهد بلكه در آخر سوره تحریم هر دو را یكجا ذكر كرده و مى فرماید : خداوند مثل مى زند براى آنان كه از خدا برگشتند و كافر شدند به زن نوح و زن لوط، آنان زنان دو بنده از بندگان شایسته ما بودند ولى به آنان خیانت نمودند (خیانت به همان معنا كه گفتم ) به همین جهت از جانب خدا سودى به خاطر شوهران خود نبردند و خوبى شوهران تاءثیرى در نجاتشان نداشت ، به موقع به آنان گفته شد اى زن نوح و اى زن لوط! شما با آنان كه به دوزخ مى روند، وارد آتش جهنم شوید (5)
یادآورى
از حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام پرسیدند مگر زنان پیغمبران هم ممكن است خیانتكار باشند كه خدا در قرآن مى فرماید : به شوهرانشان خیانت كردند حضرت فرمود: نه ، خیانت به آن معنا نیست كه در نظر شماست . خیانت آنان این بود كه همسر خوبى براى شوهران خود نبودند و اسرار خانه را به خارج مى بردند و همرنگ جماعت شده بودند .

پی نوشتها:

1- قالَ یا قَوْمِ هؤُلاءِ بَناتى هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّهَ وَلا تُخْزوُنِ فى ضَیْفى اَلَیْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشی دٌ (سوره هود، آیه 78 (
2- قالُوا یا لوُطُ اِنّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ یَصِلوُا اِلَیْكَ فَاءَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّیْلِ وَ لا یَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلا امْراءَتَكَ اِنَّهُ مُصی بُها ما اَصابَهُمْ اِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ اَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَری بٍ (سوره هود، آیه 81 )
3- فَاَنْجَیْناهُ وَ اَهْلَهُ اِلا امْرَاءَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِری نَ (سوره اعراف ، آیه 83 )
4- از جلمه : فَنَجَّیْناهُ وَ اَهْلَهُ اَجْمَعینَ اِلاّ عَجُوزا فِى الْغابِری نَ (سوره شعراء، آیه 170 )
5- ضَرَبَ اللّهُ مَثلا لِلَّذی نَ كَفَرُوا امْرَاءَتَ نُوحٍ وَ امْرَاءَتَ لوُطٍ كانَتا تَحْتَ عبْدَیْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحی نَ فَخانَتا هُما فَلَمْ یُغنِیا عَنْهُما مِنَ اللّهِ شَیْئا وَّقی لَ ادْخُلاَ النّارَ مَعَ الدّاخِلی نَ (سوره تحریم ، آیه 10 )

منبع: کتاب زن در قرآن




طبقه بندی: زن در قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 03:22 ب.ظ ]

سپاس و ستایش , اللّه را كه پروردگار جهانیان است - رحمان رحیم است .
سـپـاس و سـتایش , اللّه را كه نه فرزندى گرفته و نه در جهاندارى شریكى براى او مى باشد و نهنیازمند بوده كه (نیاز به ) یاورى داشته باشد, او را به بزرگى بستاى , بزرگ ستودنى .
سپاس و ستایش , اللّه را كه آفریننده آسمانها و زمین است .
سپاس و ستایش , اللّه را كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است , از آن اوست , و در جهان آخرت هم سپاس و ستایش براى اوست , او دانا و آگاه است .

 

برهان - وبلاگ تخصصی قرآن كریم


سـپـاس و سـتـایش , اللّه را كه این كتاب (آسمانى ) را بر بنده خودفروفرستاد و هیچ كژى در آنننهاد.
سـپـاس و ستایش , اللّه را, همان كسى كه ما را بدین (راه )رهنمون شد و اگر اللّه , ما را راهنمایىنفرموده بود, ما خود,هدایت نمى یافتیم .
سپاس و ستایش , اللّه را كه ما را بر بسیارى از بندگانش برترى بخشید.
سپاس و ستایش , اللّه را و درود بر بندگانش كه (آنان را)برگزیده است .
سـپـاس و سـتـایش , اللّه را كه اندوه را از ما ببرد, به راستى كه پروردگار ما آمرزنده و سپاسداراست

منبع: کتاب انوار از قرآن




طبقه بندی: جلوه هائى از نور قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 03:20 ب.ظ ]

در مورد رابطه «اخلاق» و «عرفان» و اخلاق و «سیر و سلوك الى اللّه» نیز مى توان گفت: «عرفان» بیشتر به معارف الهى مى نگرد، آن هم نه از طریق علم و استدلال، بلكه از طریق شهود باطنى و درونى، یعنى قلب انسان آنچنان نورانى و صاف گردد و دیده حقیقت بین او گشوده شود و حجابها بر طرف گردد كه با چشم دل ذات پاك خدا و اسماء و صفات او را ببیند و به او عشق ورزد.

بدیهى است علم اخلاق چون مى تواند به برطرف شدن رذائل اخلاقى كه حجابهایى است در برابر چشم دل، كمك كند; یكى از پایه هاى عرفان الهى و مقدّمات آن خواهد بود.

و امّا «سیر و سلوك الى اللّه» كه هدف نهایى آن، رسیدن به «معرفة اللّه» و قرب جوار او است، آن هم در حقیقت مجموعه اى از «عرفان» و «اخلاق» است. سیر و سلوك درونى، نوعى عرفان است كه انسان را روز به روز به ذات پاك او نزدیكتر مى كند، حجابها را كنار مى زند، و راه را براى وصول به حق هموار مى سازد; و سیر و سلوك برونى همان اخلاق است، منتها اخلاقى كه هدفش را تهذیب نفوس تشكیل مى دهد نه فقط بهتر زیستن از نظر مادّى.

منبع: کتاب اخلاق در قرآن

 




طبقه بندی: اخلاق قرآنی،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 03:15 ب.ظ ]

شیخ طبرسى در تفسیر مجمعالبیان خبرى را چنین نقل كرده است كه: زمانى پیغمبر(صلى الله علیه وآله) مىخواست سپاهى را براى جنگ مأموریت دهد.براى تعیین سپهدار یكایك ایشان را پیش خود مىخواند و از هر كدام مىپرسید از قرآن چه مقدار آموختهاید؟ نوبت به جوانى رسید كه سنش از همه كمتر بود.فرمود: از قرآن چقدر آموختهاى؟ عرض كرد: فلان و فلان سوره و سوره بقره را.
 

برهان - وبلاگ تخصصی قرآن كریم

فرمان داد حركت كنید كه این جوان امیر شماست.عرض كردند: این جوان از همه ما كوچكتر است! در جواب فرمود: ولى به همراه او سوره بقره است.(او صاحب این امتیاز است.)

منبع: کتاب چهل داستان از عظمت قرآن كریم




طبقه بندی: آشتی با قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 03:11 ب.ظ ]

تعداد کل صفحات : 17 :: ... 5 6 7 8 9 10 11 ...

دانشنامه قرآنی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
بازدید این ماه : نفر
تبلیغات متنی